UA-136171355-1

Γραφεια ιδιωτικων ερευνων IPI, Ντετεκτιβ, Ντετεκτιβ Αθηνα.


Παρακολούθηση για τις αρχές και το παρακράτος σημαίνει να ελέγχονται συστηματικά αλλά και αποσπασματικά οι κινήσεις και οι ενέργειες προσώπων ή ομάδων, χωρίς αυτοί να το γνωρίζουν ή να έχουν ενημερωθεί σχετικά.




γραφειο ιδιωτικων ερευνων, ντετεκτιβ, ντετεκτιβ Αθηνα, ντετεκτιβ IPI.


Αντιπαρακολούθηση είναι κάθε τακτική που βοηθά στο να αποφεύγεται ή να γίνεται πολύ δύσκολος ο έλεγχος μέσω της παρακολούθησης.


Κύρια προτεραιότητα για την αντιπαρακολούθηση είναι η προστασία της πληροφορίας. Οι άνθρωποι από φυσικού τους δημιουργούν συνήθειες, μέσα από τις οποίες γίνεται εύκολο να καταγραφούν οι ενέργειές μας. Ντετεκτιβ, ντετεκτιβ Αθηνα, ντετεκτιβ IPI.


Σπάζοντας τις συνήθειες που έχουμε μέσα στην καθημερινότητα, δυσκολεύουμε πάρα πολύ την συστηματική παρακολούθηση, γιατί δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν οι συγκεκριμένοι χρόνοι μέσα στους οποίους κάνουμε κάθε ενέργειά μας.


Αυτό δε σημαίνει ότι χρειάζεται να αλλάζουμε ώρες εργασίας, συνήθειες του φαγητού κ.τ.λ. Αντίθετα, πρέπει κάθε ενέργεια που δεν θέλουμε να εντοπίζεται στα πλαίσια της παρακολούθησης να είναι ενσωματωμένη μέσα στην καθημερινότητά μας. Πρέπει κάθε τέτοια ενέργεια να είναι ενταγμένη μέσα στη ζωή.


Αλλάζοντας τη διαδρομή που ακολουθούμε για να πάμε στο χώρο εργασίας, χωρίς να ακολουθούμε κάποια συγκεκριμένη μέθοδο, δυσκολεύουμε το να καταγραφούν οι κινήσεις μας. Αν αρχίσουμε να εισάγουμε τυχαία ραντεβού ή δραστηριότητες μέσα σε ενέργειες που μπορεί να παρακολουθούνται, αυτό δημιουργεί ένα τεχνητό θόρυβο της πληροφορίας που προκύπτει αυτόματα και εμποδίζει την ξεκάθαρη καταγραφή των αλλαγών που κάναμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.


Όσο προσπαθούμε να εμποδίσουμε την παρακολούθηση των προσωπικών μας δραστηριοτήτων, άλλο τόσο πρέπει να φροντίζουμε και για τους ανθρώπους με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή για κινηματικούς λόγους.


Χρειάζεται προσπάθεια για να προστατέψουμε την πληροφορία, δεν είναι κάτι που γίνεται μέσω αυτοματισμών. Με την αντιπαρακολούθηση προστατεύουμε πληροφορίες που είναι πολύ ευαίσθητες, αλλά ταυτόχρονα αφήνουμε να φανούν πληροφορίες ορατές σε όλους. Είναι θέμα προτεραιοτήτων, ποιές πληροφορίες θα προστατέψουμε και ποιές όχι.


Αν προσπαθούμε να προστατέψουμε και πληροφορίες που δεν είναι ευαίσθητες, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ένας πολύ μεγάλος όγκος πληροφοριών που θα πρέπει συνεχώς να φροντίζουμε να κρατάμε μακριά από την παρακολούθηση.


Όσο περισσότερες πληροφορίες προστατεύουμε, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η παρακολούθηση. Αλλά ταυτόχρονα, είναι πιο πιθανό να απομονωθούμε, να εμφανιστούμε ως ύποπτοι και να δημιουργήσουμε αμφιβολίες για τις προθέσεις μας σε αυτούς με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή.


Για τις μετακινήσεις μας μέσα στην πόλη, προτιμάμε τα δημόσια μεταφορικά μέσα και όχι ιδιωτικά αυτοκίνητα, μηχανές ή ταξί. Επιστρέφοντας από μια μετακίνησή μας, διαλέγουμε μια διαφορετική διαδρομή επιστροφής και, αν είναι εφικτό, ένα διαφορετικό μέσο μεταφοράς.





Τα συστήματα καμερών που υπάρχουν στους δρόμους και τους δημόσιους χώρους είναι έτσι μελετημένα, ώστε να απομονώνουν όποιον κινείται διαφορετικά από το πλήθος. Πρέπει να κινούμαστε όπως όλοι, χωρίς να βιαζόμαστε, χωρίς να στρίβουμε απότομα στις γωνίες, χωρίς να κοιτάμε γύρω μας και χωρίς να κοιτάμε τις κάμερες. Τα ρούχα μας επίσης δεν πρέπει να κάνουν εντύπωση από μακριά, ούτε να είναι κάτι εκτός των συνηθισμένων. Τα αυτόματα συστήματα που αναγνωρίζουν πρόσωπα, χρησιμοποιούν τα χαρακτηριστικά του προσώπου για να κάνουν ταυτοποίηση. Όταν κοιτάμε με ελαφριά κλίση του κεφαλιού προς το έδαφος ή όταν φοράμε καπέλα, εμποδίζουμε αυτή την ταυτοποίηση. Πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι στα δημόσια μέσα υπάρχουν κάμερες σε διάφορα σημεία, οπότε καλό είναι να διαλέγουμε ώρες αιχμής για τις μετακινήσεις μας, ώστε να μας καλύπτει το πλήθος του κόσμου. Ο χαμηλός φωτισμός και το σκοτάδι προσφέρει κάποια κάλυψη, αλλά δε μπορεί να εμποδίσει την μετέπειτα ανάλυση της καταγραφής. Υπάρχουν άλλωστε και κάμερες που μπορούν να καταγράψουν εικόνα και τη νύχτα με μεγάλη ανάλυση.


Προσθέτοντας άλλες ενέργειες ή ραντεβού ή στάσεις κατά τις μετακινήσεις μας, δημιουργούμε εναλλακτικά μοτίβα ως προς την προσέγγισή μας σε κάποια σημεία της πόλης.


Τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να απενεργοποιούνται αμέσως μόλις αρχίζουμε να έχουμε υποψίες ότι παρακολουθούνται οι κινήσεις μας. Η απενεργοποίηση περιλαμβάνει το σβήσιμο της συσκευής και την αφαίρεση της μπαταρίας από την υποδοχή της.


Ταξιδεύοντας προς κάποιον προορισμό μέσα στην πόλη, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο σε μια ακτίνα είκοσι χιλιομέτρων από το σημείο στο οποίο κατευθυνόμαστε. Σε περιοχές έξω από την πόλη, δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε σε μια ακτίνα εκατό χιλιομέτρων από τον τελικό προορισμό μας. Αυτό θα εμπορίσει την δημιουργία ενός δρομολογίου που μας συσχετίζει με το συγκεκριμένο σημείο αλλά και τη συγκεκριμένη μέρα.


Όταν κινούμαστε προς ένα προορισμό στον οποίο δεν έχουμε ξαναπάει ή που έχει μεγάλη διαφορά από τις διαδρομές που ακολουθούμε συνήθως, πρέπει να απενεργοποιούμε το κινητό τηλέφωνο πριν ξεκινήσουμε τη διαδρομή μας προς το σημείο.


Σε περίπτωση που έχουμε ενεργοποιημένο το κινητό τηλέφωνο και αντιληφθούμε ότι υπάρχει σε εξέλιξη μια παρακολούθηση, δίνουμε το κινητό σε κάποιον άλλο, που θα κάνει μια διαδρομή εντελώς άσχετη με τη δική μας και ως προς την κατεύθυνση και ως προς τη διάρκεια αλλά και ως προς το σημείο επιστροφής.


Για κινηματικές χρήσεις, χρησιμοποιούμε μόνο κινητά καρτοτηλέφωνα για ένα μέγιστο χρόνο δύο ημερών. Μετά, αλλάζουμε και νούμερο και συσκευή.


Καθώς μετακινούμαστε προς κάποιο προορισμό, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες ή να κάνουμε ανάληψη χρημάτων από κάποιο ΑΤΜ ή γκισέ τράπεζας.


Όταν χρειάζεται να κάνουμε κάποιο τηλεφώνημα που δεν θέλουμε να συνδεθεί με εμάς, χρησιμοποιούμε κάποιο δημόσιο καρτοτηλέφωνο που βρίσκεται στο δρόμο και όχι μέσα σε κάποιο κτίριο. Έχουμε πάντα το νου μας, ώστε οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τα άλλα καρτοτηλέφωνα να μην ακούνε τη συνομιλία μας. Γενικά πρέπει να θεωρούμε ότι το τηλεφώνημα ηχογραφείται από την άλλη μεριά που δέχεται την κλήση.


Γενικά πρέπει να χρησιμοποιούμε καρτοτηλέφωνα που βρίσκονται σε τυχαίες τοποθεσίες και όχι αυτά που βρίσκονται πιο κοντά σε εμάς ή κοντά στα συνήθη δρομολόγιά μας.


Όταν θέλουμε να ταχυδρομήσουμε κάτι ή να αφήσουμε κάπου ένα φάκελο, φοράμε γάντια για να μην αφήσουμε αποτυπώματα ούτε στο περιεχόμενο ούτε στο φάκελο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε σάλιο για να κλείσουμε το φάκελο ή να βάλουμε γραμματόσημα. Η ταχυδρόμηση δεν πρέπει να γίνεται από το ταχυδρομείο που χρησιμοποιούμε συνήθως για να στείλουμε ή να δεχτούμε αλληλογραφία.


Ποτέ δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το ίδιο internet cafe, ούτε κάνουμε παραπάνω χρήση του internet έξω από το σκοπό για τον οποίο βρισκόμαστε εκεί. Δεν χρησιμοποιούμε online υπηρεσίες e-mail, ούτε συνδεόμαστε σε forums ή διαδικτυακές κοινότητες.


Όταν οργανώνουμε μια συνάντηση, επιλέγουμε μια τοποθεσία πρώτης συνάντησης κοντά στο τελικό σημείο. Καθώς έρχονται στην πρώτη συνάντηση όσοι πρόκεται να συμμετέχουν, τους κατευθύνουμε προς το τελικό σημείο. Έτσι, είναι εύκολο να αντιληφθούμε αν κάποιος παρακολουθείται, ή αν εποπτεύεται το τελικό σημείο συνάντησης.


Όσο βρισκόμαστε στην πρώτη συνάντηση δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τηλέφωνα, ακόμα και από κοντινές περιοχές. Το πρώτο πράγμα που φροντίζουμε να κάνουμε είναι να ζητήσουμε από όλους να απενεργοποιήσουν τα κινητά τους τηλέφωνα και να τα διατηρήσουν σε αυτή την κατάσταση μέχρι να φτάσουν όλοι στο τελικό σημείο.


Οι τοποθεσίες πρέπει να αλλάζουν όσο πιο συχνά γίνεται. Τα καλύτερα μέρη συνάντησης είναι αυτά που έχουν πολύ θόρυβο, γιατί έτσι εμποδίζουμε τους γύρω μας να ακούνε τη συζήτηση και αυτοί που πιθανόν να παρακολουθούν τη συνάντηση δεν μπορούν να καταγράψουν με επιτυχία τις ομιλίες.


Αν χρειάζεται να πληρώσουμε για κάτι όσο βρισκόμαστε στη συνάντηση, για παράδειγμα για κάποιο καφέ ή φαγητό, χρησιμοποιούμε πάντα μετρητά. Φροντίζουμε τα χαρτονομίσματα να είναι μεταχειρισμένα. Συνήθως τα ψιλικατζίδικα και τα σουπερμαρκετ δίνουν ρέστα σε χρησιμοποιημένα χαρτονομίσματα, ενώ οι τράπεζες δίνουν και καινούργια.


Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε ως σημεία πρώτης ή κύριας συνάντησης καταστήματα ή δημόσιους χώρους που έχουν κάποιο σύστημα καμερών. Ακόμα και αν οι κάμερες βλέπουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο ή είναι ιδιωτικές, οι αρχές μπορούν να χρησιμοποιήσουν το υλικό εκ των υστέρων.


Γραφεία Ιδιωτικών Ερευνών I.P.I.

www.ipi-group.gr






πηγη: indymedia

  • Ντετέκτιβ

In 1965 police found the emaciated body of 16-year-old Indianapolis resident, Sylvia Likens. She was covered in cigarette burns and sprawled out on a filthy mattress in the home of 37-year-old Gertrude Baniszewski, according to Indianapolis Monthly.




Sylvia and her sister Jenny boarded with Baniszewski because their parents were carnival-workers and traveled a lot. The girls' father paid Baniszewski $20 a week in exchange for housing his daughters. If the money arrived late and Baniszewski took out her anger on the girls. Eventually, she focused her beatings on Sylvia, alone. But, this wasn't a crime of an adult beating on a child; Baniszewski was the mother of seven children, all of whom lived in the house and partook in the violent and sadistic attacks against Sylvia.





It should already be overwhelmingly clear that Gertrude Baniszewski was an absolute monster, and yet the most shocking element of her crimes has barely been discussed. It would be horrible enough had Baniszewski tortured Sylvia Likens entirely by herself, but she took the terror to another level by using her victim as a training tool for future abusers. Whenever Baniszewski felt tired or sick, or perhaps just to mix things up, she would instruct her children and other neighborhood kids who happened to wander into her house to enact the punishment on her behalf. Gertrude’s daughter, Pamela Baniszewski, was the second worst abuser of the bunch, once beating Sylvia so hard she broke her own wrists. The eldest daughter Pamela wasn’t the only one getting in on the abuse, though, as all but one of the Baniszewski’s children were somehow implicated in the crimes, with only her infant son free from guilt.





In October 1965, Sylvia was beaten to death. Baniszewski apparently forced a neighbor to call the police and tell them Sylvia ran away. When police arrived at the home, Jenny Likens, Sylvia's younger sister, apparently whispered to one of the officers, "Get me out of here and I'll tell you everything."





Baniszewski got 20 years in prison and was then released, she moved to Iowa, changed her name and died of lung cancer in 1990. The others, who were mainly children, all got away with short sentences if any.

Dennis Nilsen terrorized London in the late 70's and early 80's, killing 15 men over a five-year period. Nilsen would pick up young men at bars and take them back to his home. There, he'd strangle or drown them. Once dead, he'd bathe and dress the bodies, according to The International Business Times.





Nilsen became increasingly disturbed by his sexual encounters, which only seemed to reinforce his loneliness when they were over. He met his first young victim in a pub on December 29, 1978, and invited him home, as he had on previous occasions. The next morning, overcome by a desire to prevent the young man from leaving, he strangled him with a tie before drowning him in a bucket of water. Taking the corpse to his bathroom to wash it, he then placed it back in his bed, later remarking that he found the corpse beautiful. He attempted to have sex, unsuccessfully, then spent the night sleeping next to the dead man. He finally hid the corpse under his floorboards for seven months, before removing it and burning the decaying remains in his back garden.


Nilsen had another close call with the police in October 1979, when a young student accused Nilsen of trying to strangle him during a bondage-play session. Despite the student's claims, no charges were pressed against Nilsen.





Nilsen encountered his second victim, Canadian tourist Kenneth Ockendon, at a pub on December 3, 1979. Following a day of sightseeing and drinking, which ended at Nilsen's apartment, Nilsen again succumbed to his fears of abandonment and strangled Ockenden to death with an electrical cable. He cleaned up the corpse as he did before, and shared the bed with it overnight. He took photos, engaged in sex and finally deposited the corpse under the floorboards, removing it frequently and engaging in conversation, as if Ockenden were still alive.

His third victim, some five months later, was Martyn Duffey, a homeless sixteen year old, who he invited to spend the night on May 13, 1980. As with his first victim, Nilsen strangled then drowned him, before bringing him back to bed and masturbating over the teenager's corpse. Duffey was kept in a wardrobe for two weeks, before joining Ockenden under the floorboards.


His next victim was prostitute Billy Sutherland, 27, who had the misfortune of following Nilsen home one night. He too was strangled. Another one of his victims, 24-year-old Malcolm Barlow, was an orphan with learning disabilities, who was soon dispatched by strangulation.


By 1981, Nilsen had killed 12 men in the apartment, of whom only four could be identified. Given his penchant for preying on the homeless and the unemployed in a large city, this is probably less surprising than it might be in a smaller community.





He admitted to police that he kept the bodies for extended periods of time before disposing of them so that he could have sex with them and talk to them. He is currently serving a life sentence at the HMP Full Sutton prison in Yorkshire, England.

© 2019 by I.P.I. International Private Investigators

Γραφείο Ιδιωτικών Ερευνών

Ντετεκτιβ Αθηνα

info@ipi-detective.gr

Αγ.Κωνσταντινου 59-61 Μαρούσι 151 24

Γούναρη 78 Γλυφάδα 165 61

Ερμού 56 Αθήνα 105 63

Λεωφ. Κηφισίας 286 Κηφισία 145 63

www.ntetektib.com

www.Ντετεκτιβ-Αθηνα.gr

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

4891/7/1238-δ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ

Το Γραφείο Ντετέκτιβ I.P.I. με αριθμό 4891/7/1238-δ, τηρεί την ανωνυμία και το απόρρητο με τους πελάτες και λαμβάνει κάθε προφύλαξη για να διασφαλίσει τις πληροφορίες που συλλέγει. Δεν ενοικιάζουμε, πουλάμε, ούτε μοιραζόμαστε προσωπικές πληροφορίες με κανένα τρίτο πρόσωπο ή εταιρεία. Οι έρευνες μας διεξάγωται με απόλυτα νόμιμο, επαγγελματικό και ηθικό τρόπο. 

Tο Γραφείο Ιδιωτικών Ερευνών Ντετέκτιβ I.P.I. International Private Investigators ιδρύθηκε το 1990 στο Chicago των Η. Π. Αμερικής, από τον Ελληνοαμερικανό ιδιωτικό ερευνητή (Detective) Phillip Hatzis.
Simply the best. The best private investigator in Greece. Thank you for your services.
Detective Agency
Date published: 25/4/2019
5 / 5 star rating
Ντετεκτιβ I.P.I. Γραφείο Γλυφάδα Tο Γραφείο Ιδιωτικών Ερευνών Ντετέκτιβ I.P.I. International Private Investigators ιδρύθηκε το 1990 στο Chicago των Η. Π. Αμερικής, από τον Ελληνοαμερικανό ιδιωτικό ερευνητή (Detective) Phillip Hatzis.
Review - by , August 24th, 2019
5/ 5stars
Simply the best. The best private investigator in Greece. Thank you for your services.
5 star rating based on 23 Google reviews